Welkom

logo Nieuw Westenwind def payoff kleine afbeeldingen

Bijbelverhalen helpen om de wereld, het leven en ons zelf te begrijpen.
Daarom brengt Nieuw-Westenwind mensen samen om die inspiratie te ontdekken. 

 

Blog

  • Osdorpplein omgetoverd tot kerstplein!Schermafbeelding 2016 12 20 om 17.00.16

     

    In de aanloop naar Kerst was op initiatief van Centrum Nieuw-West van het Osdorpplein tot een Kerstplein gemaakt. Gezellige lampjes, kraampjes, houtsnippers op de grond en een kersboom natuurlijk. Een grote vuurkorf in het midden met daar omheen boomstammen om op te zitten.  Warme chocomelk, gluhwein, marshmallows….. en van tijd tot tijd een programma voor kinderen en volwassenen met verhalen en muziek. Op zondagmiddag werd het programmaverzorgd door Nieuw-Westenwind. In samenwerking met verschillende kerken uit Nieuw-West. Straattheater, waarbij we optrokken met door een treinstoring gestrande reizigers. Dat kan onverwachte gesprekken op gang brengen, zo bleek. Op de foto met/als Jozef en Maria bij de kribbe, samen zingen, echte schapen aaien of bij een (echte) ezel op de rug. Wensen konden worden opgehangen in kerstboom; ze hangen er nog. De aard van deze wensen, en daar kun je van alles bij voorstellen, was nogal verschillend. De marktkooplui deden goede handel en de poffertjes waren van prima kwaliteit. Het weer werkte mee en het was gezellig. Een bonte verzameling van mensen; kleurrijk, zoals Nieuw-West kleurrijk is. Ik raakte aan de praat met iemand van de organisatie van het Kerstplein. Een jonge dame, die als freelancer was ingevlogen om de festiviteiten van deze middag te coördineren. We genoten beiden van de sfeer en het programma. Alles liep op rolletjes en ik vroeg haar wat zij beleefde aan haar werk. Met passie begon ze te vertellen. Verschillende opmerkingen dwarrelen nog door mijn hoofd. “Ik vind het fijn om mensen een fijne dag te bezorgen, dat mensen zich een beetje gelukkiger gaan voelen”. Het klonk als een verademing te midden van het politieke- en media- geluid/geweld in onze dagen. “Ik hoop” zei ze “dat ik de wereld iets mooier achter kan laten dan dat hij was toen ik er in werd geboren”.  Het was alsof ik het kindje in de kribbe hoorde spreken. De sterren begonnen plotseling helder te schijnen en alle belletjes rinkelden!
    Ds. Klaas de Lange
  • Kroeg

    Ik had er even genoeg van. Natuurlijk is het gezellig om met iemand bij te praten, in een kroegje met een goed glas drinken. Maar wanneer ik dat in de vakantie een aantal keren heb gedaan verlang ik er wel weer naar om met een mok eigen gemaakte koffie op de bank te hangen.  Tegen mijn zin kwam ik er echter toch weer terecht. Met mijn collega had ik een werkafspraak gepland. We zouden elkaar treffen in een sociaal maatschappelijke onderneming. Op de afgesproken tijd stond ik voor een dichte deur: “Vanwege vakantie gesloten” prijkte er met grote letters achter het glas. Als vanzelf pakte ik mijn smartphone en een app-je van mijn collega leidde mij naar een kroegje in de buurt. Alsof ik op zoek was naar pokemonbeestje. Door vakantie hadden we elkaar een aantal weken niet gesproken. De koffie smaakte opperbest (kunstig die cappuccino-figuren!) en het was een goed weerzien. Na het uitwisselen van persoonlijk lief en leed ging het al snel over werk. Het was een gezellige drukte om ons heen. Naast ons was een groepje jonge mensen aan het kaarten. De pokomonbeestjes zullen wel schuilen voor de regen dacht ik nog even. Schuin achter mijn gesprekspartner zaten enkele mensen die ook een werkafspraak hadden. Uit losse flarden ving ik op dat het ging over zorg voor kinderen. Links voor mij een dame die in gedachten verzonken naar het scherm van haar laptop zat te turen en van tijd tot tijd op het toetsenbord rommelde. Ik probeerde te bedenken waar ze mee bezig zou kunnen zijn. Een, naar zo leek vaste gast, probeerde de lampjes wat recht te hangen… Wanneer anderen naar ons keken zagen ze twee mensen die in een gesprek verwikkeld waren. Wanneer ze luisterden vingen ze flarden op van een gesprek over Nieuw-Westenwind. We spraken over geloof en cultuur. Over God en houvast. Over (on)begrijpelijke taal. Over aanwezig zijn in de buurt en waar je dan moet zijn… In de kroeg misschien? Daar heb je immers de beste gesprekken, zo bleek maar weer.

    ds. Klaas de Lange, 11 augustus 2016
  • Schermafbeelding 2016 12 20 om 17.00.16

     

    In de aanloop naar Kerst was het Osdorpplein tot een Kerstplein gemaakt. Gezellige lampjes, kraampjes, houtsnippers op de grond en een kersboom natuurlijk. Een grote vuurkorf in het midden met daar omheen boomstammen om op te zitten. Warme chocomelk, gluhwein, marshmallows….. en van tijd tot tijd een programma voor kinderen en volwassenen met verhalen en muziek. Op  zondagmiddag werd het programma verzorgd door Nieuw-Westenwind. In samenwerking met verschillende kerken uit Nieuw-West. Straattheater, waarbij we optrokken met door een treinstoring gestrande reizigers. Dat kan onverwachte gesprekken op gang brengen, zo bleek. Op de foto met/als Jozef en Maria bij de kribbe, samen zingen, echte schapen aaien of bij een (echte) ezel op de rug. Wensen konden worden opgehangen in kerstboom; ze hangen er nog. De aard van deze wensen, en daar kun je van alles bij voorstellen, was nogal verschillend. De marktkooplui deden goede handel en de poffertjes waren van prima kwaliteit. Het weer werkte mee en het was gezellig. Een bonte verzameling van mensen; kleurrijk, zoals Nieuw-West kleurrijk is. Ik raakte aan de praat met iemand van de organisatie van het Kerstplein. Een jonge dame, die als freelancer was ingevlogen om de festiviteiten van deze middag te coördineren. We genoten beiden van de sfeer en het programma. Alles liep op rolletjes en ik vroeg haar wat zij beleefde aan haar werk. Met passie begon ze te vertellen. Verschillende opmerkingen dwarrelen nog door mijn hoofd. “Ik vind het fijn om mensen een fijne dag te bezorgen, dat mensen zich een beetje gelukkiger gaan voelen”. Het klonk als een verademing te midden van het politieke- en media- geluid/geweld in onze dagen.  “Ik hoop” zei ze  “dat ik de wereld iets mooier achter kan laten dan dat hij was toen ik er in werd geboren”.  Het was alsof ik het kindje in de kribbe hoorde spreken. De sterren begonnen plotseling helder te schijnen en alle belletjes rinkelden!
     
    ds. Klaas de Lange

  • The story of God

    In het voorbijgaan zag ik hem op een abri-reclamebord. Zittend op een krukje in een sober ogende ruimte. Op de achtergrond een muur met religieuze woorden. Op één of andere manier werd ik, terwijl ik er langs liep, getriggerd door deze poster. Ik draaide me om en liep terug naar het tramstation om nog eens even goed te kijken. Het is de reclamemakers gelukt, bedacht ik me nog ….

    De man op de poster blijkt Morgan Freeman te zijn. Als hogere machten in een film worden verbeeld is hij hiervoor nogal eens de acteur. Maar Freeman is zelf op zoek gegaan naar het goddelijke. In de door National Geographic Channel uitgezonden serie The story of God, doet hij daar verslag van. In deze serie bezoekt Freeman de meest heiligste plaatsen op aarde. Hij spreekt, wereldwijd, met gewone mensen en religieuze leiders. Het gaat over God, de schepping, het kwaad, wonderen en over wat er na de dood (niet) is.

    In een interview rond deze serie zegt Freeman  “Ik denk niet dat er echt een beeld van God bestaat. (…) Je bevindt je bij het grote onbekende. (…) Stel je voor dat je een vroege mens bent, een verre voorouder van ons – je begint te staan, als jager-verzamelaar waar je rond. Plots ontploft de top van een berg – een vulkaan, maar jij dacht dat het gewoon een berg was. Wat denk je dan? ‘Wow’. Dat gevoel, die verwondering, dat is waar God begint. Dat is het begin van de dingen waarvan wij geen begrip hebben.”  Over Freeman weet ik verder niet zoveel maar ik was geraakt over de wijze waarop hij spreekt over -verwondering- en de manier waarop hij naar de wereld kijkt.

    Op de poster ziet Freeman eruit als een eenvoudige man. Zijn ogen verraden een blik van een -niet angstige aanwezigheid- in deze wereld. Volgens hem is het belangrijk om onze relatie met God, en de relatie die andere mensen met God hebben, te onderzoeken en die te begrijpen. Terwijl ik daar sta stopt de tram en een kleurrijk (religieus) gezelschap stapt stoïcijns uit. Het lijkt alsof Freeman mij nog even met zijn ogen wenkt.



    Klaas de Lange

    8 april 2015



Nieuwsbrief

Contact

Vragen? Meer weten? Neem gerust contact op!

06-25307687 

@dskdelange

Dit is een initiatief van de Protestantse Kerk Amsterdam

pkalogo

Volg ons op twitter!

Follow us on Twitter