Welkom

logo Nieuw Westenwind def payoff kleine afbeeldingen

Bijbelverhalen helpen om de wereld, het leven en ons zelf te begrijpen.
Daarom brengt Nieuw-Westenwind mensen samen om die inspiratie te ontdekken. 

 

Blog

  • Kiezen


    Het was op de laatste avond van carnaval dat een journalist aan een vrolijk uitgedoste carnavalsganger vroeg wat hij ging stemmen. Hij had zichtbaar genoten van de laatste dagen en deze vraag had niet de hoogste urgentie. Ik heb niets met carnaval en ik verbaasde mij over zoveel oppervlakkigheid.  Dit komt ongetwijfeld door mijn opvoeding in het rijke protestantse leven. Maar rituelen spelen gaandeweg mijn leven een steeds grotere rol. En zo kwam het dat ik op de aswoensdag in de kerk zat; op vastenavond. De aanvang van een periode van 40 dagen om jezelf iets te ontzeggen om bewuster en aandachtiger te leven.  Er moest wat worden geïmproviseerd want het was niet gelukt om op deze doordeweekse avond een musicus te vinden. Een toevallig aanwezige pianist leek uitkomst te kunnen bieden maar de piano was op slot en wie de sleutel had…? Voorzingen kon deze voorbijganger ook en a-capella kwamen de woorden diep binnen. Tijdens de preek dacht ik nog even aan het interview met die frivole carnavalsvierder. Politiek interesseerde hem niet en hij dacht niet te gaan stemmen. Maar tijdens het gesprek veranderde dat en kwamen andere mensen in beeld. Carnaval vieren met mensen die je niet kent vanwege hun bijzondere uitdossing verschilt niet zoveel van samenleven met mensen die je niet kent vanwege hun andere cultuur. Het gaat om de intentie die je aan de dag wilt leggen en de keuzes die je maakt. Bij alledaagse dingen en op het stembiljet. Hij leek minder onverschillig dan de eerste indruk deed vermoeden. Niet onmogelijk dat hij op deze bijzondere avond ook ergens op een harde kerkbank zat. En ik verwacht dat hij op verkiezingsdag doelbewust een vakje rood zal tekenen.

    Vorige week werd ik gebeld met de vraag of ik een dialooggesprek wilde leiden met het oog op de verkiezingen. De dame die belde is medewerkster van een Huis van de Wijk en ik ken haar vanwege onze inzet voor het samen leven in ons multiculturele stadsdeel. Met verschillende initiatieven probeert zij mensen met elkaar te verbinden. ‘Het gaat mij erom’ vertelde ze ‘dat mensen het belang van stemmen zullen inzien. Dat elk mens gelijk is en rechten en plichten heeft. Dat mensen zich verantwoordelijk weten voor elkaar’.

    Opeens werd ik uitgenodigd. Tijdens de vesper waren mijn gedachten afgedwaald.

    “Wie mee wil gaan in deze 40-dagentijd, verbonden met de aarde, solidair met medemensen, gedreven door Gods adem, kan zich nu laten tekenen met as”. En bij het aanbrengen van het askruisje klonken de woorden: "Gedenk, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren"

    Dat geldt voor iedereen; basaler kan het niet.

    Na de viering liep ik door de supermarkt waar ik mijn winkelkarretje tegoed deed. Ik trok mijn muts nog even strak over mijn voorhoofd. Er brandde iets.

    ds. Klaas de lang, 6 maart 2017 klaasdelange



     

     
  • Osdorpplein omgetoverd tot kerstplein!Schermafbeelding 2016 12 20 om 17.00.16

     

    In de aanloop naar Kerst was op initiatief van Centrum Nieuw-West van het Osdorpplein tot een Kerstplein gemaakt. Gezellige lampjes, kraampjes, houtsnippers op de grond en een kersboom natuurlijk. Een grote vuurkorf in het midden met daar omheen boomstammen om op te zitten.  Warme chocomelk, gluhwein, marshmallows….. en van tijd tot tijd een programma voor kinderen en volwassenen met verhalen en muziek. Op zondagmiddag werd het programmaverzorgd door Nieuw-Westenwind. In samenwerking met verschillende kerken uit Nieuw-West. Straattheater, waarbij we optrokken met door een treinstoring gestrande reizigers. Dat kan onverwachte gesprekken op gang brengen, zo bleek. Op de foto met/als Jozef en Maria bij de kribbe, samen zingen, echte schapen aaien of bij een (echte) ezel op de rug. Wensen konden worden opgehangen in kerstboom; ze hangen er nog. De aard van deze wensen, en daar kun je van alles bij voorstellen, was nogal verschillend. De marktkooplui deden goede handel en de poffertjes waren van prima kwaliteit. Het weer werkte mee en het was gezellig. Een bonte verzameling van mensen; kleurrijk, zoals Nieuw-West kleurrijk is. Ik raakte aan de praat met iemand van de organisatie van het Kerstplein. Een jonge dame, die als freelancer was ingevlogen om de festiviteiten van deze middag te coördineren. We genoten beiden van de sfeer en het programma. Alles liep op rolletjes en ik vroeg haar wat zij beleefde aan haar werk. Met passie begon ze te vertellen. Verschillende opmerkingen dwarrelen nog door mijn hoofd. “Ik vind het fijn om mensen een fijne dag te bezorgen, dat mensen zich een beetje gelukkiger gaan voelen”. Het klonk als een verademing te midden van het politieke- en media- geluid/geweld in onze dagen. “Ik hoop” zei ze “dat ik de wereld iets mooier achter kan laten dan dat hij was toen ik er in werd geboren”.  Het was alsof ik het kindje in de kribbe hoorde spreken. De sterren begonnen plotseling helder te schijnen en alle belletjes rinkelden!
    Ds. Klaas de Lange
  • Kroeg

    Ik had er even genoeg van. Natuurlijk is het gezellig om met iemand bij te praten, in een kroegje met een goed glas drinken. Maar wanneer ik dat in de vakantie een aantal keren heb gedaan verlang ik er wel weer naar om met een mok eigen gemaakte koffie op de bank te hangen.  Tegen mijn zin kwam ik er echter toch weer terecht. Met mijn collega had ik een werkafspraak gepland. We zouden elkaar treffen in een sociaal maatschappelijke onderneming. Op de afgesproken tijd stond ik voor een dichte deur: “Vanwege vakantie gesloten” prijkte er met grote letters achter het glas. Als vanzelf pakte ik mijn smartphone en een app-je van mijn collega leidde mij naar een kroegje in de buurt. Alsof ik op zoek was naar pokemonbeestje. Door vakantie hadden we elkaar een aantal weken niet gesproken. De koffie smaakte opperbest (kunstig die cappuccino-figuren!) en het was een goed weerzien. Na het uitwisselen van persoonlijk lief en leed ging het al snel over werk. Het was een gezellige drukte om ons heen. Naast ons was een groepje jonge mensen aan het kaarten. De pokomonbeestjes zullen wel schuilen voor de regen dacht ik nog even. Schuin achter mijn gesprekspartner zaten enkele mensen die ook een werkafspraak hadden. Uit losse flarden ving ik op dat het ging over zorg voor kinderen. Links voor mij een dame die in gedachten verzonken naar het scherm van haar laptop zat te turen en van tijd tot tijd op het toetsenbord rommelde. Ik probeerde te bedenken waar ze mee bezig zou kunnen zijn. Een, naar zo leek vaste gast, probeerde de lampjes wat recht te hangen… Wanneer anderen naar ons keken zagen ze twee mensen die in een gesprek verwikkeld waren. Wanneer ze luisterden vingen ze flarden op van een gesprek over Nieuw-Westenwind. We spraken over geloof en cultuur. Over God en houvast. Over (on)begrijpelijke taal. Over aanwezig zijn in de buurt en waar je dan moet zijn… In de kroeg misschien? Daar heb je immers de beste gesprekken, zo bleek maar weer.

    ds. Klaas de Lange, 11 augustus 2016
  • Schermafbeelding 2016 12 20 om 17.00.16

     

    In de aanloop naar Kerst was het Osdorpplein tot een Kerstplein gemaakt. Gezellige lampjes, kraampjes, houtsnippers op de grond en een kersboom natuurlijk. Een grote vuurkorf in het midden met daar omheen boomstammen om op te zitten. Warme chocomelk, gluhwein, marshmallows….. en van tijd tot tijd een programma voor kinderen en volwassenen met verhalen en muziek. Op  zondagmiddag werd het programma verzorgd door Nieuw-Westenwind. In samenwerking met verschillende kerken uit Nieuw-West. Straattheater, waarbij we optrokken met door een treinstoring gestrande reizigers. Dat kan onverwachte gesprekken op gang brengen, zo bleek. Op de foto met/als Jozef en Maria bij de kribbe, samen zingen, echte schapen aaien of bij een (echte) ezel op de rug. Wensen konden worden opgehangen in kerstboom; ze hangen er nog. De aard van deze wensen, en daar kun je van alles bij voorstellen, was nogal verschillend. De marktkooplui deden goede handel en de poffertjes waren van prima kwaliteit. Het weer werkte mee en het was gezellig. Een bonte verzameling van mensen; kleurrijk, zoals Nieuw-West kleurrijk is. Ik raakte aan de praat met iemand van de organisatie van het Kerstplein. Een jonge dame, die als freelancer was ingevlogen om de festiviteiten van deze middag te coördineren. We genoten beiden van de sfeer en het programma. Alles liep op rolletjes en ik vroeg haar wat zij beleefde aan haar werk. Met passie begon ze te vertellen. Verschillende opmerkingen dwarrelen nog door mijn hoofd. “Ik vind het fijn om mensen een fijne dag te bezorgen, dat mensen zich een beetje gelukkiger gaan voelen”. Het klonk als een verademing te midden van het politieke- en media- geluid/geweld in onze dagen.  “Ik hoop” zei ze  “dat ik de wereld iets mooier achter kan laten dan dat hij was toen ik er in werd geboren”.  Het was alsof ik het kindje in de kribbe hoorde spreken. De sterren begonnen plotseling helder te schijnen en alle belletjes rinkelden!
     
    ds. Klaas de Lange

Nieuwsbrief

Contact

Vragen? Meer weten? Neem gerust contact op!

06-25307687 

@dskdelange

Dit is een initiatief van de Protestantse Kerk Amsterdam

pkalogo

Volg ons op twitter!

Follow us on Twitter